İntihar ile ilgili mitlerden ve gerçeklerden bahsetmeden önce intiharın ne olduğunu ve ne olursa intihar olarak kabul edileceğinden bahsetmek istiyorum.
İntihar, kişinin isteği doğrultusunda yaşamına son vermesine yönelik eylemleri olarak tanımlanırken, bir eylemin intihar olarak kabul edilebilmesi içinde kişinin öldürmeye niyetlenmesi ve bunun kendisi tarafından gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, bazen de kişiler intihar girişimini yaşadığı acıyı, mutsuzluğu, çaresizliği dile getirmek içinde yapmış olabilir. Bu intihar davranışını gösteren kişilerin bir çoğu aslında yaşadıkları sorunları ile baş edebilmek için yardım aramalarına rağmen umdukları yardımı göremedikleri için bunu dramatik, dikkat çekici bir şekilde intihar girişime başvururlar; bu yüzden de bu intiharın kişinin bir çeşit yardım çağrısı olarak değerlendirilmelidir.
İntiharı düşünen kişilerde, ölüm düşüncesi giderek yoğunlaşarak intihar planları davranışa dönüşür. Yapılan çalışmalar sonucunda, intihar edenlerin %80’inin daha önce intihar edeceklerini herhangi bir şekilde bildirdiklerini göstermiştir. Yine bir araştırmada intihar edecek kişilerin %50’sinin intihardan önceki bir ay içinde, %25’inin de intihardan önceki bir hafta içinde tıbbı yardım istedikleri bildirilmiştir. Ancak tıbbı yardım gerektirecek bir hastalığı olmayan kişilerin giriştikleri bu intihar, aslında bir yardım çağrısında bulunduklarını açıkça gösterir.
İntihar ile ilgili mitleri söylemeden önce mitin kelime anlamı, geleneksel olarak yayılan veya toplumun hayal gücü etkisiyle biçim değiştiren yanlış düşüncelerdir. Çakar, F. (2018) yayımladığı kitapta yer alan mitler;
İntihar genetiktir.
İntihar hakkında konuşan kişilerin gerçekte intihar etme niyeti yoktur.
İntihar uyarı olmadan yapılan eylemlerdir.
İntiharı deneyen insanlar ölmek isteyen insanlardır.
Düşük düzeyde ölümcül yollarla intihar girişiminde bulunan insanlar kendilerini öldürme konusunda ciddi değildirler.
Eğer bir kişi ölmek istiyorsa bunu hiçbir şey engelleyemez.
Düşük sosyo ekonomik koşullardaki kişiler daha çok intihar etmektedir.
İntihar eden kişilerin hayatta herhangi bir amaçlı kalmamıştır.
İntiharı deneyen kişiler yalnız kalmayı tercih ederler.
Şimdi bu mitlerin gerçeklerine bir bakalım.
o İntihar genetik değildir. İntiharla ilgili genel bir gen tanımlanmamıştır. Kişinin yakın çevresindeki bulunan kişilerin problemleriyle başa çıkma yollarını model alma-taklit etme nedeni ile bazı ailelerde daha yayın görülebilir.
o İntihar edenlerin yaklaşık %80’ı intihar etmeden önce niyetleri hakkında konuşurlar.
o İntihar eden insanlar inkârın öncesinde bir çok diyarı işareti verirler. Örneğin dünyanın kendileri olmadan daha değerli bir yer olacağını söylerler, beklenmedik ve muammalı bir şekilde kendilerinin çok değerli eşyalarını hediye olarak verirler.
o İnsanların çoğunun intihar etmesi önlendikten sonra önleyen kişilere şükran duymuşlardır.
o Pek çok insan ilaçların dozu ve insan anatomisi hakkında yeterince bilgili değildir. Çünkü bu insanlar, gerçekten ölmek isterler, ama bazen de öldürücü olmayan girişimlerde bulunurlar.
o Uyarı simgelerini tanımlayabilmek ve yüksek risk taşıyan kişilerin farkında olmak oldukça önemlidir.
o Her türlü sosyo ekonomik düzeyde intihar davranışı görülmektedir.
o Çoğu kişi başka çıkış yolu bulamadığı için intihar eder, amacı olmadığı için değil.
o İntiharı deneyen kişiler toparlanabilmek için çevresindekilerin desteğine daha çok ihtiyaç duyarlar.
İntihar, kişinin isteği doğrultusunda yaşamına son vermesine yönelik eylemleri olarak tanımlanırken, bir eylemin intihar olarak kabul edilebilmesi içinde kişinin öldürmeye niyetlenmesi ve bunun kendisi tarafından gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Diğer taraftan, bazen de kişiler intihar girişimini yaşadığı acıyı, mutsuzluğu, çaresizliği dile getirmek içinde yapmış olabilir. Bu intihar davranışını gösteren kişilerin bir çoğu aslında yaşadıkları sorunları ile baş edebilmek için yardım aramalarına rağmen umdukları yardımı göremedikleri için bunu dramatik, dikkat çekici bir şekilde intihar girişime başvururlar; bu yüzden de bu intiharın kişinin bir çeşit yardım çağrısı olarak değerlendirilmelidir.
İntiharı düşünen kişilerde, ölüm düşüncesi giderek yoğunlaşarak intihar planları davranışa dönüşür. Yapılan çalışmalar sonucunda, intihar edenlerin %80’inin daha önce intihar edeceklerini herhangi bir şekilde bildirdiklerini göstermiştir. Yine bir araştırmada intihar edecek kişilerin %50’sinin intihardan önceki bir ay içinde, %25’inin de intihardan önceki bir hafta içinde tıbbı yardım istedikleri bildirilmiştir. Ancak tıbbı yardım gerektirecek bir hastalığı olmayan kişilerin giriştikleri bu intihar, aslında bir yardım çağrısında bulunduklarını açıkça gösterir.
İntihar ile ilgili mitleri söylemeden önce mitin kelime anlamı, geleneksel olarak yayılan veya toplumun hayal gücü etkisiyle biçim değiştiren yanlış düşüncelerdir. Çakar, F. (2018) yayımladığı kitapta yer alan mitler;
İntihar genetiktir.
İntihar hakkında konuşan kişilerin gerçekte intihar etme niyeti yoktur.
İntihar uyarı olmadan yapılan eylemlerdir.
İntiharı deneyen insanlar ölmek isteyen insanlardır.
Düşük düzeyde ölümcül yollarla intihar girişiminde bulunan insanlar kendilerini öldürme konusunda ciddi değildirler.
Eğer bir kişi ölmek istiyorsa bunu hiçbir şey engelleyemez.
Düşük sosyo ekonomik koşullardaki kişiler daha çok intihar etmektedir.
İntihar eden kişilerin hayatta herhangi bir amaçlı kalmamıştır.
İntiharı deneyen kişiler yalnız kalmayı tercih ederler.
Şimdi bu mitlerin gerçeklerine bir bakalım.
o İntihar genetik değildir. İntiharla ilgili genel bir gen tanımlanmamıştır. Kişinin yakın çevresindeki bulunan kişilerin problemleriyle başa çıkma yollarını model alma-taklit etme nedeni ile bazı ailelerde daha yayın görülebilir.
o İntihar edenlerin yaklaşık %80’ı intihar etmeden önce niyetleri hakkında konuşurlar.
o İntihar eden insanlar inkârın öncesinde bir çok diyarı işareti verirler. Örneğin dünyanın kendileri olmadan daha değerli bir yer olacağını söylerler, beklenmedik ve muammalı bir şekilde kendilerinin çok değerli eşyalarını hediye olarak verirler.
o İnsanların çoğunun intihar etmesi önlendikten sonra önleyen kişilere şükran duymuşlardır.
o Pek çok insan ilaçların dozu ve insan anatomisi hakkında yeterince bilgili değildir. Çünkü bu insanlar, gerçekten ölmek isterler, ama bazen de öldürücü olmayan girişimlerde bulunurlar.
o Uyarı simgelerini tanımlayabilmek ve yüksek risk taşıyan kişilerin farkında olmak oldukça önemlidir.
o Her türlü sosyo ekonomik düzeyde intihar davranışı görülmektedir.
o Çoğu kişi başka çıkış yolu bulamadığı için intihar eder, amacı olmadığı için değil.
o İntiharı deneyen kişiler toparlanabilmek için çevresindekilerin desteğine daha çok ihtiyaç duyarlar.
