Daha öncesinde kıraathanelerde simit satarak geçimini sağlayan Engin, pandemi nedeniyle birçok mekânın kapalı olmasından dolayı satış yağamadığını geçimini sağlayamadığını söyledi. Edirne’nin Yıldırım Hacısarraf mahallesinde derme çatma bir evde yaşam mücadelesi veren 47 yaşındaki Sebahattin Engin, Evinde su, elektrik ve hatta çatısının çökmek üzere olduğunu evini sürekli su bastığını ifade etti.
Engin, “Özellikle son yağan yağmurların ardından çatının çökmesine ramak kaldı. Çok zor durumdayım. Sosyal Yardımlaşmaya başvurdum; bir sonuç çıkmasını bekliyorum. Evimin onarılmasını ve yaşanabilir bir hale gelmesini istiyorum.” Dedi.
“ŞU ANDA BİR GELİRİM YOK”
Pandemiden önce simitçilik yaparak geçimini sağladığını belirten Sebahattin Engin, Kahvehaneler kapandığı için artık simit bile satamadığını söyledi.
Engin, “Sosyal Yardımlaşmadan iki ayda bir 250 TL veriyorlar; ilaç paralarımı ödüyorlar. Damar tıkanıklığı var ayaklarımda; kılcal damar rahatsızlığım var. O nedenle sabit bir yerde duramıyorum. Malulen emeklilik için başvurdum ama pandemiden dolayı fakülteden raporu çıkartamıyorum. Şu anda bir gelirim yok, yaşam alanım çok kötü durumda ve sağlık sorunlarım arttı; ne yapacağımı bilmiyorum. Ben öncelikle yaşam alanı istiyorum. Hamamlar da kapandığı için temizliğin bu kadar önemli olduğu bir zamanda 2 aydır duş alamıyorum. Mutfak onarıldıktan sonra ben zaten aşçıyım; bir şeyler yapar satarım. Öyle de geçimimi sağlarım. Önceliğim bir yaşam alanı. “ Dedi. (Haber-Fotoğraf: Umut IŞIK)
Engin, “Özellikle son yağan yağmurların ardından çatının çökmesine ramak kaldı. Çok zor durumdayım. Sosyal Yardımlaşmaya başvurdum; bir sonuç çıkmasını bekliyorum. Evimin onarılmasını ve yaşanabilir bir hale gelmesini istiyorum.” Dedi.
“ŞU ANDA BİR GELİRİM YOK”
Pandemiden önce simitçilik yaparak geçimini sağladığını belirten Sebahattin Engin, Kahvehaneler kapandığı için artık simit bile satamadığını söyledi.
Engin, “Sosyal Yardımlaşmadan iki ayda bir 250 TL veriyorlar; ilaç paralarımı ödüyorlar. Damar tıkanıklığı var ayaklarımda; kılcal damar rahatsızlığım var. O nedenle sabit bir yerde duramıyorum. Malulen emeklilik için başvurdum ama pandemiden dolayı fakülteden raporu çıkartamıyorum. Şu anda bir gelirim yok, yaşam alanım çok kötü durumda ve sağlık sorunlarım arttı; ne yapacağımı bilmiyorum. Ben öncelikle yaşam alanı istiyorum. Hamamlar da kapandığı için temizliğin bu kadar önemli olduğu bir zamanda 2 aydır duş alamıyorum. Mutfak onarıldıktan sonra ben zaten aşçıyım; bir şeyler yapar satarım. Öyle de geçimimi sağlarım. Önceliğim bir yaşam alanı. “ Dedi. (Haber-Fotoğraf: Umut IŞIK)
